blanda

sagnorð

sjá einnig blanda nafnorð, kvenkyn

Merkingar

in early Icel. poetry and prose a strong verb; pres. 1st pers. blend, Ls. 3; 3rd pers. blendr, Grág. ii. 389; reflex. blendsk, Symb. 30; pret. 1st pers. blétt, Am. 79, Greg. 50; reflex. blézk, Orkn. 104 (in a verse from about A. D. 1046); pl. bléndu, bléndum, Ls. 9, Greg. 60, Edda 47; reflex. bléndusk, Hkm. 8; subj. reflex. bléndisk, Mart. 129; blandinn (freq.), Sdm., Ýt., etc., vide Lex. Poët., Skálda 164; but in the 13th century and later the weak form (blanda, að) prevailed in all tenses except the part. pass., where the old blandinn = blandaðr may still be used, though the weak is more common; imperat. blanda, Pr. 471, 472, N. G. L. i. 12; pres. blandar, 13; part. blandaðr, Sks. 349, Pr. 470, 472 (MS. about A. D. 1250), [Ulf. blandan, a redupl. verb; A. S. bland; Engl. blend; O. H. G. blantan; lost in N. H. G.; Swed. blanda]:—to blend, mix, the beverage in acc., the mixed ingredient in dat.; b. mjöð (drykk), eitri, meini, Greg. l. c.; drottning ok Bárðr blönduðu þá drykkinn ólyfjani, Eg. 210: adding ‘við,’ lítið (acc. instead of dat.) verðr ok við blandit, Skálda 164; maturt blandin við upsa-gall, Pr. l. c.; þar fellr Jórdan í gegnum, ok blendsk eigi (does not blend) við vötnin, Symb. l. c.; tak skógar súru ok blanda (imperat.) við fornt vín, Pr. l. c.; b. með, id., Rb. 164; b. saman, to mix together, Pr. l. c.

II.
metaph. to mix together, of fellowship or association, but partic. used of carnal intercourse, cp. the Gr. μιγηναι, Lat. misceri; b. mötuneyti (dat.) við e-n, to eat together with one, N. G. L. l. c.; blandask í samfélagi, to associate with, Mart. l. c.; vér megum eigi hjálp né heilsu af Guði fá, nema vér blandimk við hans orð, 625. 181; þeir blönduðusk þá meir við mannfólk enn nú, they had more intercourse with, Fas. i. 391: to have carnal intercourse, vár skal éingi blandask við búfé, N. G. L. i. 18; þat fell í hórdómum, ok blönduðusk við þær konur er af heiðnum þjóðum vóru, Sks. 588.
III.
part. blandinn is used as an adj. with the notion mixed, mingled, bad, of temper, character, manner; Helgi var blandinn mjök (had a mixed, mingled creed), hann trúði á Krist, en hét á Þór til harðraeða ok sjófara, Landn. 206; þú ert maðr vaskr ok vel at þér (thou art bold and brave), en hon er blandin mjök, but she is a woman of mixed report, Nj. 49.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Icel.: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
pres.: nútíð (e. present)
pers.: person.
reflex.: reflexive.
pret.: þátíð (e. preterite)
A. D.: Anno Domini.
pl.: fleirtala (e. plural)
subj.: viðtengingarháttur (e. subjunctive)
freq.: frequent, frequently.
etc.: et cetera.
part.: lýsingarháttur (e. participle)
pass.: þolmynd (e. passive)
imperat.: boðháttur (e. imperative)
MS.: manuscript, manuscripts.
Ulf.: Ulfilas.
redupl.: reduplicative.
A. S.: Anglo-Saxon.
Engl.: English.
O. H. G.: Old High German.
N. H. G.: New High German.
Swed.: Swedish.
acc.: þolfall (e. accusative)
dat.: þágufall (e. dative)
l. c.: loco citato.
metaph.: metaphorical, metaphorically.
partic.: particularly.
cp.: compare.
Gr.: Greek.
Lat.: Latin.
adj.: lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Symb.: Symbolae. (H. IV.)
Am.: Atla-mál. (A. II.)
Greg.: Gregory. (F. II.)
Orkn.: Orkneyinga saga. (E. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Hkm.: Hákonar-mál. (A. III.)
Mart.: Martinus saga. (F. III.)
Sdm.: Sigrdrífu-mál. (A. II.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Skálda: Skálda. (H. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Rb.: Rímbegla. (H. III.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)