Yrða

brá

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig brá sagnorð

f. [Ulf. braw; A. S. bræv; Engl. brow; Germ. brau], an eye-lid; brár (gen. sing.), Edda 15; brár (nom. pl.), 6; brám (dat. pl.), Vþm. 41; brá (gen. pl.), Ad. 5; cp. Baldrs-brá, Gull-brá, Ísl. Þjóðs.: in poetry the eyes are called brú-tungl, -máni, -sól, -geisli, moon-, sun-beam of the brow; tears are brá-regn, -drift, rain of the brow; the head brá-völlr, field of the brow, etc., Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
gen.
eignarfall (e. genitive)
sing.
eintala (e. singular)
nom.
nefnifall (e. nominative)
pl.
fleirtala (e. plural)
dat.
þágufall (e. dative)
cp.
compare.
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Ad.
Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
Ísl. Þjóðs.
Íslenzkar þjóðsögur.
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.