brúnn
lýsingarorð
adj. [A. S. brún; Germ. braun], brown, Hkr. iii. 81, Fas. iii. 336; brún klæði, black dress, of the dress of a divine, Bs. i. 800: ‘svartr’ is never used of a horse, but brúnn, dark-brown, whereas a bay is jarpr, Nj. 167, Grett. 122 A, Bs. i. 670, cp. Sturl. ii. 32; a black horse is called Brúnn, a mare Brúnka; dökk-brúnn, rauð-brúnn, dark-brown, red-brown, etc. The word is not much in use.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- cp.
- compare.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)