brigzla
sagnorð
Merkingar
að, (derived from brigð and bregða), to upbraid, with dat. of the person and thing; b. oss því, at vér …, Fms. ii. 227; honum sé því brigzlat, that it be thrown in his teeth, Fær. 100, Al. 2: with acc. of the thing (rare), Stj. 42, Anecd. 30: in mod. use, b. e-m um e-t, Mar. 153 (Fr.): absol., b. e-m ok hæða, Mar. l. c.
- II.
medic. of broken bones (brixla saman) when they are only rudely healed.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- mod.
- modern.
- absol.
- absolute, absolutely.
- l. c.
- loco citato.
- medic.
- medicine, medically.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Anecd.
- Anecdoton. (H. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)