brot
nafnorð, hvorugkyn
brot-fall
n. [Ormul. broþþ-fall], an epileptic fit; the spelling in the Ormulum shews the true etymology, viz. bróð-fall or bráð-fall, a sudden fall; brot- is an etymologizing blunder, 544. 39; féll sveinninn niðr ok hafði brotfall, 655 xxx; hann görði sér órar, ok lét sem hann félli í brotfall, Landn. (Hb.) 214, Bs. i. 335, 317, 120, where spelt brottfall.
COMPD: brotfallssótt.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ormul.
- Ormulum.
- viz.
- namely.
- COMPD
- samsett orð (e. compound)
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)