dár
lýsingarorð
sjá einnig dár nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
adj. [dá], scarcely used except in the neut. dátt, in various phrases; e-m verð dátt (or dátt um e-t), numbness comes to one, one is benumbed, 623, 10; við þau tíðendi varð honum svá d. sem hanu væri steini lostinn, at those tidings he was as ‘dumbfounded’ as if he had been struck by a stone, Bs. i. 471.
- β.
in phrases denoting a charm or fascination exercised over another, always of uncertain and fugitive nature (cp. dá, ð); göra sér dátt við e-n (v. dá-leikar), to become, very familiar with one, Korm. 38: svá var dátt með þeim at …, they so charmed one another that …, Ni. 151; þá var nú í dátt efni komit, i. e. they came to be close friends, Sd. 138; varð mönnum dátt um þat, people were much charmed by it, Bjarn. g. 20, cp. Hm. 50.
- γ.
dár gleymsku-svefn, a benumbing sleep of forgetfulness, Pass. 4. 11.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- cp.
- compare.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.