Yrða

döf

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., pl. dafar, the rump, Scot. doup; hér yfir skipunum uppi mættusk döfin ok höfuðit dýrsins (of a bear), Fas. ii. 172, while 510 has dausin; cp. Norse dov = rump, Ivar Aasen.

  1. 2.

    a kind of spear, Edda (Gl.), Akv. 4, 14.

  2. II.

    [cp. dafna, and Swed. däfven = moist], suck (?) and metaph. rest, in the poët. phrase, vær döf, sweet rest; milli Belindar brjósta-kúlna búið hefi eg þér væra döf, Grönd. 67; hreppa væra döf, sweet rest (of one dead), Feðga-æfi, 83 (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
Scot.
Scottish.
cp.
compare.
Swed.
Swedish.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
poët.
poetically.

Tilvitnuð rit

Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Edda
Edda. (C. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Grönd.
Benedikt Gröndal.