dýrð
nafnorð, kvenkyn
f. [Engl. dearth], glory; himinríkis d., the glory of heaven, Fms. v. 143, 230, Fær. 137, 625. 163, Fms. v. 216 (a glorious miracle): in pl., 623. 32, Eluc. 47; tóm d., vain-glory, 655 xxvi. 3: in N. T. and eccl. writers since the Reformation this word is much in use; the δόξα of the N. T. is usually rendered by dýrð.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Engl.
- English.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- eccl.
- ecclesiastical.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- N. T.
- New Testament.