dauða
nafnorð, karlkyn
dauða-maðr
m. a man doomed to die, Fms. vii. 33; hafa e-n at dauðamanni. 656 A. I. 25, Eg. 416.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)