djúp

Merkingar

n. the deep; í djúpum vatna, in the depths of the waters, Sks. 628; mikit djúp (a great gulf) á milli vor staðfest, Luke xvi. 26; at eigi svelgi oss djúpit, 655 xxxii; djúp árinnar, the channel in a river, Fas. i. 151.

1. β.

   the deep sea off the shore is called djúp; kastaði hann öxinni fyrir borð á djúpi, Eg. 196; síðan býr Agnarr sik til ok kafar í djúpit, Fas. i. 27: the fishers distinguish between grunn-mið and djúp-mið, vide mið; Icel. also say, hundrað, sextigi… faðma djúp: a large bay may be called djúp, e. g. Ísafjarðar-djúp, Landn. 147; sjávar-djúp, hafs-djúp, the main; hann lét grafa út d. (a ‘deep,’ i. e. channel) við Skeljastein, Fms. x. 153.

2. γ.

   metaph., eilift d., 656 B. 9: eccl. used of God, d. miskunnar, gæzku, depth of mercy, grace, etc.; cp. dýpt, dýpi.