dróttning
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
and drottning, f.
- 1.
a mistress, Clem. 129 (Unger); þræll sá er vegr at dróttni (master) sínum eðr dróttningu (mistress), Grág. ii. 86 (vide above); ef þræll verðr sekr skógarmaðr um víg dróttins síns eðr dróttningar, 161; drottning hans girntisk hann, Ver. 16. Gen. xxxix. 7; this sense is quite obsolete except in old law phrases and translations.
- 2.
a queen, common to all Scandinavians, Swed. drotning, Dan. dronning, whereas drottinn = king is obsolete, Hkr. Yngl. S. ch. 20, Fms. i. 99, vi. 439, Sks. 468; the instances are endless.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- ch.
- chapter.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Yngl. S.
- Ynglinga saga. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)