Yrða

dróttning

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

and drottning, f.

  1. 1.

    a mistress, Clem. 129 (Unger); þræll sá er vegr at dróttni (master) sínum eðr dróttningu (mistress), Grág. ii. 86 (vide above); ef þræll verðr sekr skógarmaðr um víg dróttins síns eðr dróttningar, 161; drottning hans girntisk hann, Ver. 16. Gen. xxxix. 7; this sense is quite obsolete except in old law phrases and translations.

  2. 2.

    a queen, common to all Scandinavians, Swed. drotning, Dan. dronning, whereas drottinn = king is obsolete, Hkr. Yngl. S. ch. 20, Fms. i. 99, vi. 439, Sks. 468; the instances are endless.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Swed.
Swedish.
Dan.
Danish.
ch.
chapter.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Clem.
Clements saga. (F. III.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Ver.
Veraldar saga. (E. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Yngl. S.
Ynglinga saga. (C. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)