Yrða

eiðfall

nafnorð, hvorugkyn

eið-fall

n. a law term, failing in one’s oath, Grág. ii. 22, Glúm. 387, K. Þ. K. 146.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Grág.
Grágás. (B. I.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)