eiginn
lýsingarorð
adj. [A. S. âgen; Engl. own; North. E. ain; Germ. eigen; Swed.-Dan. egen]:—own, one’s own; this word is in mod. usage indecl. in case and number, only marking the gender, e. g. mín, minnar, mínum eigin …, but mitt eigið, etc.; old writers use a full declension, til eiginnar konu, K. Á. 110; eigna konu, Str. 20; sínum eignum bróður, Hom. 158; spýju sína eigna, 159; í sínu eignu fóstrlandi, Stj. 103; fyrir sínum eignum sonum, 240; hafa at eignum manni, one’s own husband, Fagrsk. 10; eiginnar konu barn, 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- North. E.
- Northern English.
- Germ.
- German.
- mod.
- modern.
- indecl.
- óbeygjanlegt (e. indeclinable)
- e. g.
- exempli gratia.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)