ein
nafnorð, karlkyn
ein-hleypingr
m. one who goes alone, hence a vagabond or person without hearth or home (cp. Scot. landlouper), Hrafn. 13; e. félausir, Stj. 398. Judges ix. 4 (‘vain and light persons,’ A. V.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- cp.
- compare.
- Scot.
- Scottish.
Tilvitnuð rit
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)