eld
lýsingarorð eld-sætr
adj. always sitting by the fireside, as a spoilt boy; Oddr var eldsætr í æsku ok seinlegr ok kallaðr kolbitr, Landn. 235 (Hb.); Grímr var mikill ok eldsætr, ok þótti vera nær afglapi, Gullþ. 14, Krók. 33 (Kd. eldseti), Fas. ii. 112 (Ed. eldssetirm).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Krók.
- Króka Refs saga. (D. V.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)