Yrða

endemi

nafnorð, hvorugkyn

and endimi, n. pl. an abomination, scandal, shame, esp. in exclamations; sé undr ok endemi! Niðrst. 6; ok þykir nauðsyn, at eigi verði þau e. í, Fms, xi. 27; nú era slíkt mikil e., vii. 36; heyr á endemi, hear the abomination! for shame! heyra á firn ok e., 21, ii. 14; heyr á e., segir Hallgerðr, þú gerir þik góðan, Nj. 74; vissum vér eigi vánir slíkra véla ok endema, Blas. 46; mörg e. tóku menn þá til önnur, Bs. i. 62; hér lýstr í e., segir hann, Fms. xi. 94. endemismaðr, m. a monster, Fs. 38. The etym. is doubtful, either = ein-dæmi, what is unexampled, or rather from dámr and the prefix and-; endemi is always used in a very bad sense; the passage Fms. v. 206—veiztu ef þau e. (= wonder) eru sönn, at konungrinn sé heilagr hjá okkr—is an exception and perhaps incorrect.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
esp.
especially.
m.
karlkyn (e. masculine)
etym.
etymology.

Tilvitnuð rit

Niðrst.
Niðrstigningar saga. (F. III.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Blas.
Blasius saga. (F. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)