endemi
nafnorð, hvorugkyn
and endimi, n. pl. an abomination, scandal, shame, esp. in exclamations; sé undr ok endemi! Niðrst. 6; ok þykir nauðsyn, at eigi verði þau e. í, Fms, xi. 27; nú era slíkt mikil e., vii. 36; heyr á endemi, hear the abomination! for shame! heyra á firn ok e., 21, ii. 14; heyr á e., segir Hallgerðr, þú gerir þik góðan, Nj. 74; vissum vér eigi vánir slíkra véla ok endema, Blas. 46; mörg e. tóku menn þá til önnur, Bs. i. 62; hér lýstr í e., segir hann, Fms. xi. 94. endemismaðr, m. a monster, Fs. 38. The etym. is doubtful, either = ein-dæmi, what is unexampled, or rather from dámr and the prefix and-; endemi is always used in a very bad sense; the passage Fms. v. 206—veiztu ef þau e. (= wonder) eru sönn, at konungrinn sé heilagr hjá okkr—is an exception and perhaps incorrect.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- esp.
- especially.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- etym.
- etymology.
Tilvitnuð rit
- Niðrst.
- Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)