fífl
nafnorð, karlkyn
m. [A. S. fifal = monster], a fool, clown, boor, Gísl. 46 sqq., Korm. 76, Sd. 176, Fms. vi. 217; fífl ok afglapi, ii. 156: the proverb, því er fífl að fátt er kennt, no wonder one is a fool, if one has never been taught; dala-fífl, a ‘dale-fool,’ one born and bred in a low dale, Gautr. S. (Fas. iii), ch. 1 sqq., Parcevals S.; for popular tales respecting such characters vide Ísl. Þjóðs. ii. 505 sqq.; eldhús-fífl = Germ. asch-brödel; skáld-fífl, a poëtaster, Edda. fífls-ligr, adj. foolish; f. hjal, foolish talk, Flóv. 43.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- sqq.
- following.
- ch.
- chapter.
- Germ.
- German.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gautr.
- Gautreks saga. (C. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ísl. Þjóðs.
- Íslenzkar þjóðsögur.
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Flóv.
- Flóvents saga. (G. II.)