fúll
lýsingarorð
Merkingar
adj. [Ulf. fûls, John xi. 39; A. S., Dan., and Swed. ful; Germ. faul; Engl. foul]:—foul, stinking; fúlt ok kalt, Grett. 158, Fms. vi. 164, Gísl. 39, Fs. 141; and-fúll, of foul breath.
- II.
metaph. foul, mean, Stj. 77, 78:—as a law term in an ordeal, foul, verða fúll af járni, to befoul (opp. to skírr, pure), N. G. L. i. 342, 351.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- opp.
- opposed.
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)