farar
nafnorð, karlkyn
farar-skjótr
m. (-skjóti, a, m.), a means of travelling, esp. a horse (or ass), Stj. 610, Fas. i. 126, Fms. iv. 38; hest, hinn bezta fararskjóta, Sturl. ii. 145 C.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)