Yrða

feykja

sagnorð

t, [fjúka], to blow, drive away, with dat., Ps. i. 4, Rd. 272: absol., Fas. ii. 238: metaph., feykja at e-m, to rush at one, Al. 40; hann feykir (rushes) inn í húsit sem kólfi skyti, Fms. vii. 342.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
absol.
absolute, absolutely.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Rd.
Reykdæla saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)