feykja
sagnorð
t, [fjúka], to blow, drive away, with dat., Ps. i. 4, Rd. 272: absol., Fas. ii. 238: metaph., feykja at e-m, to rush at one, Al. 40; hann feykir (rushes) inn í húsit sem kólfi skyti, Fms. vii. 342.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- absol.
- absolute, absolutely.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)