Yrða

fjöturr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., dat. fjötri, pl. fjötrar; [A. S. fetor; Engl. fetter; Germ. fesser; cp. Lat. com-ped-is]:—a fetter of iron, a shackle; sprettr mér af fótum fjöturr en af höndum hapt, Hm. 150; fjöturr á fótum, Fms. iv. 15; fjötur allsterkan, annan fjötur, Edda 19; fjöturr af hinu sterkasta stáli, Fms. x. 172, Hom. 118, 119; sitja í fjötri, Fms. ii. 12; sitja í fjötrum, id.; þeir brutu af sér fjötrana, Nj. 136.

  1. β.

    metaph., sleða-fjötrar, the straps of a sledge, Sdm. 15: the straps on a smith’s bellows, Vkv. 22, 32.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Sdm.
Sigrdrífu-mál. (A. II.)
Vkv.
Völundar-kviða. (A. II.)