fjara
sagnorð
sjá einnig fjara nafnorð, kvenkyn
að, (but fjarði, Korm. 118), to ebb; er fjarði, fjarar (pres.), Vm. 96, Korm. l. c.; fjara uppi, of a ship, to be aground, Hkr. i. 152; so, fjaraði um nótt út undan skipinu, the ship was left on dry land, Fms. xi. 241; fjarar nú undan skipinu, Ld. 56: metaph. to be upset, Str. 32 (badly): impers., skip (acc.) hans fjaraði uppi, his ship ran aground, Fms. iv. 65; sum skipin vóru þá uppi fjöruð, Hkr. i. 152.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- l. c.
- loco citato.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)