flá
sagnorð
sjá einnig flá nafnorð, kvenkyn
pres. flæ,; pret. fló, pl. flógu or flóu; part. fleginn; [akin to flag]:—to flay, Finnb. 250; ok flóu af skinn, Sd. 154; áðr enn flái húð af, Gþl. 502; öll húð af honum sem flegin væri, Fms. vii. 227, Edda 72; flegnir, 28; flá e-n kvikan, Fms. viii. 227: the saying, þar er ekki feitan gölt að flá: metaph. to strip, flá e-n at gripum, to strip one for one’s money, Bjarn. 16: síðan flógu þeir hann ór klæðum, stripped him, Fms. vii. 352; þá flógu þeir þá ór fötum, 623. 33: also with acc. of the thing, hann fló af sér yfir-klæði sitt, stripped his over-garment off him, Sturl. ii. 231 C: reflex., flæzk hann ór kyrtlinum, he pulled the cloak off, Bs. i. 442.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)