flokkr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. akin to fólk, [A. S. floc; Engl. flock; Dan. flok; Swed. flock]
- I.
a body of men; in law five men make a flokkr; flokkr eru fimm menn, Edda 108; þat heitir f. er fimm menn eru saman, N. G. L. i. 61:—a company, host, party, þeir gengu allir í einum flokki, Nj. 100; engla flokkar, a host of angels, Greg. 34; marga flokka, Th. 3; hlaupa í gegn ór öðrum flokki, Grág. ii. 10: adverb., flokkum, in crowds, 656. 18; flokkum þeir fóru, Sl. 63:—a troop, band, hefja flokk, to raise a band, to rebel, Fms. viii. 273, ix. 4; ofríki flokkanna, vii. 293; fara með flokk, to roam about, 318:—a tribe, company, in a good sense, Stj. 321, 322, passim, and so in mod. usage.
- II.
a short poem, Ísl. ii. 237, Fms. v. 227, vi. 391, xi. 203, 204: as the name of poems, Brands-flokkr, Sturl. iii. 90; Tryggva-f., Fms. iii. 54, 116; Kálfs-f., 123; Valþjófs-f., vi. 426; cp. esp. Gunnl. S. and Knytl. S. l. c., vide drápa.
- 2.
in mod. usage an epic poem consisting of several cantos is called flokkr or rímna-flokkr; thus Úlfars-rímur, Núma-rímur, Þrymlur, etc. are each of them a flokkr, but the Skíða-ríma or Ólafs-ríma, being single rhapsodies, are not so called.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- adverb.
- adverbially.
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- cp.
- compare.
- esp.
- especially.
- l. c.
- loco citato.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Knytl.
- Knýtlinga saga. (E. I.)