fnykr
nafnorð, karlkyn
m., also spelt nykr, [cp. Dan. fnug = = an atom, a light substance; Swed. fnugg]:—a stench, Bs. ii. 5 (spelt snykr); þá slöri illum fnyk (MS. fnycc) af líkamanum, Fms. x. 379 (Ágrip); fnykr ok fýla, 213; nykr ok fýla, Bs. i. 199; þar til er út ferr fnykr (MS. frykr) um nasar yðrar, Stj. 323, Numb. xi. 20, Barl. 86, v. l.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)