Yrða

forvitna

sagnorð for-vitna

Merkingar

að, to pry into, enquire; f. e-t, Sks. 183 B; f. um e-t, to enquire about, 6, 182 B.

  1. 2.

    reflex., forvitnask e-t, to enquire, Bret. 94, Fms. i. 147, 252, vii. 258, Eg. 764, Ld. 268: absol., Lv. 15; f. til e-s, id., Fær. 53; f. um e-t, id., Landn. 51, Grett. 96, 160.

  2. 3.

    impers., e-n forvitnar e-t, or with infin., it makes one curious to know, Fær. 54, Sks. 182 B, Fas. i. 22.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

reflex.
reflexive.
absol.
absolute, absolutely.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
infin.
nafnháttur (e. infinitive)

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Lv.
Ljósvetninga saga. (D. II.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)