Yrða

görsemi

nafnorð, kvenkyn

gör-semi

gör-symi, giavr-simi, f., Mork. 61, 64; but usually ger-semi, f. indecl. sing., but þessarar gersemar (gen.), Fms. vi. 73; [old Dan. görsum; gersuma in A. S. laws is a Scandin. or Dan. word, from gör- and sama, what beseems; or perhaps better from gör- and sima, costly wire, coils of wire being used as money]:—a costly thing, jewel; gersemi ertú (what a treasure thou art!), hversu þú ert mér eptirlátr, Nj. 68; skjöld, ok var hann en mesta gersemi, Eg. 698; gullhring ok nokkrar gersimar, Bs. i. 130; gaf keisarinn honum margar gersimar, Fms. xi. 328; einn digran gullhring ok var þat g. sem mest, Fær. 6; með stórum gersemum ok fjár-hlutum, Fms. x. 417: of a living thing, þeir hafa drepit yxn (oxen) mitt er mest gersemi var, Sd. 158; var þat dýr en mesta gersemi þess-kyns, Fms. vi. 298 sqq.; konungs-gersemi, a ‘king’s jewel,’ of a dwarf,—such a man being the ‘king’s plaything:’ allit., gull ok gersimar, passim:—Hnoss and Gersemi were the daughters of Freyja, Edda.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
indecl.
óbeygjanlegt (e. indeclinable)
sing.
eintala (e. singular)
gen.
eignarfall (e. genitive)
Dan.
Danish.
A. S.
Anglo-Saxon.
Scandin.
Scandinavia, Scandinavian.
sqq.
following.
allit.
alliteration, alliterative.

Tilvitnuð rit

Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)
Edda
Edda. (C. I.)