gýgr
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig gýgr nafnorð, karlkyn
f. gen. sing., and nom. pl. gýgjar, dat. and acc. sing. gýgi; [cp. Scot. gow; gjure in the Norse tales, Asbjörnsen]:—an ogress, witch, Vsp. 34, Vþm. 32, Helr. 13, Hým. 14, Fsm. 29, Sæm. 33, Edda 8, 37, 58, 60, Fas. i. 333: freq. in poetry, vide Lex. Poët.; mar-gýgr, a mermaid: of a weapon, Rímmu-gýgr, a ‘war-ogre’ i. e. axe, Nj.; gýgjar-sól, f. ‘a gow sun,’ a mock sun, Sl. 51: in local names, Gýgjar-fors, Gýgjar-hamarr, etc., referring to popular tales.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- sing.
- eintala (e. singular)
- nom.
- nefnifall (e. nominative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- cp.
- compare.
- Scot.
- Scottish.
- freq.
- frequent, frequently.
- i. e.
- id est.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Vþm.
- Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Helr.
- Helreið Brynhildar. (A. II.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fsm.
- Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Sæm.
- Sæmundar Edda. (A, C. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)