Yrða

gýgr

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig gýgr nafnorð, karlkyn

f. gen. sing., and nom. pl. gýgjar, dat. and acc. sing. gýgi; [cp. Scot. gow; gjure in the Norse tales, Asbjörnsen]:—an ogress, witch, Vsp. 34, Vþm. 32, Helr. 13, Hým. 14, Fsm. 29, Sæm. 33, Edda 8, 37, 58, 60, Fas. i. 333: freq. in poetry, vide Lex. Poët.; mar-gýgr, a mermaid: of a weapon, Rímmu-gýgr, a ‘war-ogre’ i. e. axe, Nj.; gýgjar-sól, f. ‘a gow sun,’ a mock sun, Sl. 51: in local names, Gýgjar-fors, Gýgjar-hamarr, etc., referring to popular tales.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
sing.
eintala (e. singular)
nom.
nefnifall (e. nominative)
pl.
fleirtala (e. plural)
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
cp.
compare.
Scot.
Scottish.
freq.
frequent, frequently.
i. e.
id est.
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Helr.
Helreið Brynhildar. (A. II.)
Hým.
Hýmis-kviða. (A. I.)
Fsm.
Fjölsvinns-mál. (A. II.)
Sæm.
Sæmundar Edda. (A, C. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Nj.
Njála. (D. II.)
Sl.
Sólarljóð. (A. III.)