gala
sagnorð
Merkingar
pres. gelr, Hm. 28, 150, Vsp. 35; pret. gól, pl. gólu; pret. subj. gœli, Haustl. 20; in mod. usage, pres. galar, áðr en haninn galar, Matth. xxvi. 34, 74, 75, Mark xiv. 30, cp. Pass. 12. 7; but fyrr en haninn gelr, Luke xxii. 61; in pret. the old form is preserved, ok jafnsnart gól haninn, Matth. xxvi. 74; þá gól nú haninn fyrst, Pass. 11. 5; gól haninn annað sinn, 11. 8, Luke xxii. 60; og strax gól haninn, John xviii. 27; but elsewhere in mod. usage weak, galaði: [not recorded in Goth., as Ulf. renders φωνειν l. c. by hrukjan; A. S. galan; Old Engl. and Scot. to gale = to cry; Dan. gale; Swed. gala]:—to crow; hún heyrir hana gala, Stj. 208; gól um Ásum Gullinkambi, Vsp. 35; en annarr gelr, sótrauðr hani, id.: of a crow, Hm. 84.
- II.
metaph. to chant, sing, used trans.; gala sér úgott, Hm. 28, Ls. 31; afl gól hann Ásum, Hm. 161; þann kann ek galdr at gala, I can chant that song, with the notion of spell, Hm. 153; svá ek gel, 150; hón (the sibyll) gól galdra sína yfir Þór, Edda 58: ironic., gólu þeir eptir í staðinn, O. H. L. 17; gala at um e-t, to beg blandly, Fms. xi. 113; Herodias gól at um líflát Johannes, 625. 96:—with acc. to gladden, cheer, Sl. 26.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- mod.
- modern.
- cp.
- compare.
- Goth.
- Gothic.
- Ulf.
- Ulfilas.
- l. c.
- loco citato.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- trans.
- transitive.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Haustl.
- Haustlöng. (A. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)