gana
sagnorð
ð, mod. að, to rush, run frantically; hann spurði hví hann gandi svá, Sturl. ii. 177; ganaði hann langt undan hernum, Fas. iii. 422; ganir at honum ok höggr, Jómsv. 49; þótt þú ganir galinn, Skáld H. 2. 57: of wildfire, Skálda 202 (in a verse); in Fbr. 162 (in a verse) it has the notion to glare in one’s face; akin is góna (q. v.), to stare.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Skáld H.
- Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)