gapa
sagnorð
pret. gapði, Edda 20, Mart. 118; and gapti, pres. gapi, Bs. i. 647; sup. gapat, imperat. gapi, Skm. 28: [Dan. gabe; Germ. gaffen]:—to gape, open the mouth wide, Edda l. c.; með gapanda munn, of a wolf, 41, Fms. iv. 57; með gapandi höfðum, Þórð. 94 new Ed.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pres.
- nútíð (e. present)
- sup.
- sagnbót (e. supine)
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
- l. c.
- loco citato.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Mart.
- Martinus saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)