garpr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. a warlike man, but often with the notion of a bravo, Grett. 155; g. eða afreksmaðr, Nj. 261; mikilúðligr ok g. enn mesti, Fms. xi. 78; garpar miklir ok afætor, 111, Fb. ii. 72, Vápn. 19, Bjarn. 34: even of a woman (virago), hón var væn kona ok g. mikill í skapi, Sturl. i. 148.
- β.
the name of an ox, Gullþ. 23, whence Garps-dalr, m. the name of a farm, Landn.: of a horse, hvat mun garprinn vilja er hann er heim kominn, Hrafn. 8.
- γ.
the Hanseatic traders in Sweden and Norway were in the Middle Ages called Garpar, D. N., Boldt, Verel.; hence Garpa-skuld, n. a debt due to the Garps, D. N.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Boldt
- Boldt. (J. II.)
- Verel.
- Verelius, Index.