gjósa
sagnorð
pret. gauss, mod. gaus, pl. gusu; pres. gýss, mod. gýs; pret. subj. gysi; part. gosinn: [a Scandin. word not found in Saxon nor Germ., cp. Engl. gush]:—to gush, break out, of a furnace, volcano, or the like; þar gauss upp stundum eldr, Nj. 204; hann sá eld mikinn g. upp, Grett. 96; gauss ór honum spýja (a vomit) mikil, Eg. 216; froða gaus ór kjapti þeim, Fas. i. 425; svá sem þar gjósi upp svartr reykr, Sks. 203; gaus upp grátr, Róm. 234.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- pres.
- nútíð (e. present)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Scandin.
- Scandinavia, Scandinavian.
- Germ.
- German.
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)