Yrða

glóð

nafnorð, kvenkyn

f., pl. glæðr (glóðir, Post. 656 C. 5), [A. S. glêd; Germ. gluth; Dan. glöd]:—red-hot embers; taka glóð af eldi, Eb. 278; þeir höfðu reykelsi á glóð, burning incense (at mass), Bs. i. 22; hann lét glóð undir fætr sér, Fs. 176; hafði glóð í hendi, Hom. 156: esp. in pl., hón tók glæðr af arni, Sturl. ii. 101, Fas. ii. 182; sitja við glæðr, to sit at the fireside; Pétr sat við glæðr ok vermdi sik, Post. 656 C. 4, Clem. 25; ganga yfir glæðr, Hom. 17; munnlaug full af glóðum, Fms. ii. 167, v. 324: the metaph. phrase, vera (ganga) á glóðum, to be as on glowing coals.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
esp.
especially.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Post.
Postula sögur. (F. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Clem.
Clements saga. (F. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)