glepja
sagnorð
Merkingar
pret. glapði; sup. glapið or glapt; pres. glep; [glap]:—to confuse one in reading, speaking, or the like, Nj. 33: as a law term, to confound, glepja sókn, vörn, görð, Grág. i. 60, 382; g. þingför, þingreið, ii. 78; ok varðar þeiin fjörbaugs-garð ef þeir göra eigi ok hvegi er þeir glepja, i. 485: to beguile, Fms. i. 7, ii. 7, vi. 163, vii. 113, viii. 391, Eg. 587, Ls. 20, Eb. 252.
- 2.
reflex. to be confounded; hugði hann at glepjask mundi þerririnn (of weather), Eb. 152; hversu honum glapðisk sona-eignin, Ld. 236, Ó. H. 145 (vide glapna).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- sup.
- sagnbót (e. supine)
- pres.
- nútíð (e. present)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)