Yrða

gorvargr

nafnorð, karlkyn

gor-vargr

m. a law term, [early Dan. and Swed. gornithing; Ivar Aasen gortjuv], a ‘gore-worrier,’ one who feloniously destroys another man’s cattle, liable to outlawry, defined in N. G. L. ii. 523.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.

Tilvitnuð rit

Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)