grátr
nafnorð, karlkyn
m. [Dan. graad; Swed. gråt], ‘greiting,’ weeping, Edda 37, Fms. i. 138, Rb. 332, Bret. 68, Mar. gráta-guð, n. the weeping goddess, Freyja, Edda.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)