grafa
sagnorð
Merkingar
pret. gróf; pres. gref; part. grafinn, with neg. suffix gróf-at, Fas. i. 436 (in a verse): [Ulf. graban = σκάπτειν; A. S. grafan; North. E. to grave; Germ. graben; Swed. grafva; Dan. grave]:—to dig; grafa engi sitt, to drain one’s field, Grág. ii. 181; jörðin var grafin í hám fjallatindum, Edda 144; en er vatnit gróf tvá vega þá féllu bakkarnir, Ó. H. 18; grafa til vatns, id.; grafa út ósinn, Bs. i. 331; þá er þeir höfðu út grafit fitna (dug through it), Ó. H. 18; g. gröf, to dig a grave, 623. 28, Eg. 300; grafa niðr, to dig down, Grág. ii. 351; hann (the horse) var svá kyrr, sem hann væri grafinn niðr, as if he had been rooted in the ground, Hrafn. 7; g. torf, to dig peat, Njarð. 370, Rm. 12; g. upp, to dig up; þeir grófu upp líkamina, Nj. 86; g. upp bein, K. Þ. K. 40, N. G. L. i. 44; grafa alone, Fms. iv. 110: reflex, to bury (hide) oneself, hanu grófsk í brúkit, he hid himself in the seaweed, Njarð. 380; var grafinn lykill (the key was hid) í dyra-gætti, Störnu-Odd. 20.
- 2.
to earth, bury (Old Engl. en-grave); vóru þá allir ríkis-menn í hauga lagðir en öll alþýða grafin í jörð, Ó. H. (pref.); var hann grafinn (buried) hjá leiði Kols biskups, Bs. i. 64, passim; grafa lík, g. niðr, etc., Bjarn. 19, Eb. 338, K. Þ. K. passim.
- 3.
to carve, engrave; grafa innsigli, Mar., Sturl. ii. 222; krismu-ker grafit með tönn, Vm. 117; g. fílsbein í eik, Edda 151 (pref.); Margret gróf ok tönn til ágæta-vel, Bs. i. 143; grafa, steinsetja ok amalera, Fms. xi. 427.
- II.
metaph. to enquire, dive deep into, Hom. 84: to unearth, find out the sense, kveða má svá, at vísan sé fegri þá grafin er, Grett. 94 A; nú festir maðr sér konu, ok grefsk upp skylda með þeim, and relationship is found out afterwards, N. G. L. i. 350; þá grófsk Þórir eptir (Th. enquired) en Úlfr segir at lyktum, Gullþ. 5; gróf hann vandlega eptir (he made a close enquiry) þess manns atferð, Fms. viii. 15; gróf hann svá undir þeim (he sounded them so), at hann varð margra hluta víss, 16; hann gróf at vandlega, ok bað hana segja sér, Dropl. 4; g. um e-t, id., Hom. 43; en grafa eigi um þat er vér megum eigi skilja, Greg. 75: g. upp, to unearth, make out; gátu menn þá upp grafit, at …, Grett. 162; grafask upp, to come to the light, Orkn. (in a verse).
- III.
medic. to suppurate; impers., lærit (acc.) tók at grafa bæði uppi ok niðri, … var lærit allt grafit upp at smá-þörmum, Grett. 153, 154.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pres.
- nútíð (e. present)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- neg.
- negative.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- North. E.
- Northern English.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- Engl.
- English.
- pref.
- preface.
- etc.
- et cetera.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- medic.
- medicine, medically.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Njarð.
- Njarðvíkinga saga. (D. II.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)