hátíð

nafnorð, kvenkyn

há-tíð

f. [Germ. hochzeit; Dan. höjtid], a ‘high-tide,’ a high day, festival, Bs. i. 38, passim, Nj. 157, Fms. xi. 425, K. Á. 164: proverb., hátíð er til heilla bezt, Ld. 176 (Fms. ii. 39): very freq. esp. in eccl. sense, Jóla-h., Páska-h., Hvítasunnu-h., fæðingar-h.; Í dag þá hátíð höldum vér, Hólabók.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
Germ.: German.
Dan.: Danish.
proverb.: proverbially.
freq.: frequent, frequently.
esp.: especially.
eccl.: ecclesiastical.

Tilvitnuð rit

Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)