hégómi

Merkingar

a, m. [the prefixed syllable hé- in hégómi and hégilja has no independent existence, but seems to be identical with Goth. hivi (by which word Ulf. renders the Gr. μόρφωσις, 2 Tim. iii. 5), A. S. hiv, Engl. hue, denoting outward appearance, with a notion of falseness; thus hégómi literally denotes whatever is false to the touch or taste, hé- and gómr, q. v.]:

1. I.

   a cobweb, litter, dust, esp. within doors; reykr, hégómi, fölski, fys, fjúkandi lauf og strá, Hallgr., freq. in mod. usage; it can only be accidental that the word is not found in old writers.

2. II.

   metaph. falsehood, folly, nonsense; var þat ekki nema hégómi vándra manna, Fms. ix. 449 (v. l. to lygi ein); sumir lásu bækr fyrir honum til þessa hégóma (nonsense), 460, v. l.; en Svíar mæla þessu í mót ok telja hégóma at þar hafi menn farizk, Ó. H. 18; en vér höfum setið hér at hégóma hans ok ginningum, Ld. 322; mikill h., great nonsense, Fms. vi. 445; af alvöru eðr af hégóma, Eg. 729; mæla tál ok hégóma, Nj. 358; h. ok uppslátta, Fms. ix. 285; þú segisk elska mik, en þat er þó ekki nema h. þinn, Stj. 417; hyggja hégóma, to think foolishly, Hom. 69; ekki sinni ek hégóma þínum, Ísl. ii. 214; verða at hégóma, to be set at naught, Barl. 8. 19, Stj. 433; heimsins h., Barl. 91; segja hégóma á e-n, to slander one, Karl. 57; eigi skal þú hafa nafn Drottins í hégóma, Pr. 437; mod., þú skalt ekki leggja nafn Drottins Guðs þíns við h., Exod. xx. 7.

   1. 2.

      mod. vanity, vain things; hégómi hégómans og allt er h., Eccles. i. 2, 14; skepnan er hégómanum undir gefin, Rom. viii. 20; í hégóma síns hugskots, Ephes. iv. 17.