höfigr
lýsingarorð
Merkingar
or höfugr, adj., acc. contr. höfgan, höfgir, höfgum, [A. S. heafig]:—heavy, Hkr. iii. 199; h. steinn, Bs. i. 640; höfug byrðr, Grág. ii. 166, Fms. x. 203, Hkr. iii. 184: neut., hann kvað svá höfugt á sér, at hann mátti hvergi hrærask, Sturl. i. 119 C.
- 2.
heavy with sleep, sleepy; e-m er höfugt, Fms. viii. 89, 655 iii. 2; svefn-höfugt.
- II.
metaph. hard, rude; höfigt orð, Bs. i. 341: heavy, difficult, 169: irksome, 155.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- contr.
- contracted.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)