Yrða

höm

nafnorð, kvenkyn

f., gen. hamar, [A. S. and Engl. ham], the ham or haunch of a horse; Grettir hljóp undir hömina á hesti sínum, Grett. 108; kom á hömina hestinum, Karl. 124; skjóta þeir upp höminni allir í senn, Od. xiii. 83; standa í höm = hama, q. v., of horses in a tempest.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Od.
Odysseifs-kvæði, prose, 1829.