haft
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
and hapt, n. [hafa], properly a handcuff; sprettr mér af fótum fjöturr, en af höndum haft, Hm. 150, 149: then generally a bond, chain, harðgör höft ór þörmum, Vsp. (Hb.); sitja í höftum, to be in fetters as a prisoner, Mar. 11; fætr hans váru í höptum, Mork. 205; leysa e-n ór höftum, Ls. 37; halda e-n í höftum, to keep one in bonds, Fb. i. 378; at hann er óðr ok hann má koma höftum á hann ef hann vill, Gþl. 149: the hobbles or tether fastened to a horse’s leg, taka af, leggja á haft; ef haft er áfast hrossi, Grág. i. 436, freq. in mod. usage, cp. hefta: so in the phrase, verða e-m at hafti, to be a hindrance or stumbling-block to one, Nj. (in a verse). haft-bönd, n. pl. fetter-bonds, Fas. iii. 17.
- II.
metaph., pl. gods (as band II. 3), Edda 96.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- cp.
- compare.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)