hamla
sagnorð
sjá einnig hamla nafnorð, kvenkyn
Merkingar
að, to pull backwards, stern foremost (= láta síga á hömlu); Hákon jarl lét ok h. at landi, Fms. i. 93; höfðu menn hans þá undan hamlat, 174; gátu þeir eigi svá skjótt vikit þó at þeir hamlaði á annat borð en reri á annat, viii. 386; hömluðu þeir skipunum at Norðnesi, Fagrsk. 254; vér skulum sýna þeim sem mestan undanróðr, en vér skulum þó raunar hamla, O. H. L. 69, cp. Þiðr. 61: in mod. usage to paddle with a short oar, turning the face towards the stem.
- 2.
metaph. to stop, hinder one, with dat.; nú búask þeir bræðr í burt ok stoðar ekki at h. þeim, Fas. i. 42; hamlaði þat mjök afla Þorgríms, at frændr hans kómu eigi, Eb. 48.
- II.
[A. S. hamelan, cp. Engl. to hamstring, O. H. G. hamal-stat = locus supplicii, and Germ. hammel = vervex], to maim, mutilate: with dat. and acc., sumir vóru hamlaðir at höndum eða fótum, Eg. 14; sá er manni hamlaði á hendi eðr á fæti eðr veitti önnur meiðsl, Fms. xi. 226, 298; hann drap suma, suma lét hann hamla, Hkr. i. 258; lét hann suma drepa, suma hamla, en suma rak hann ór landi, Ó. H. 105.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- mod.
- modern.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)