hand
lýsingarorð hand-genginn
part. [Dan. haandgangen], a king’s officer, belonging to the king’s household; görask h. e-m, Eg. 29, 197, Sks. 249, Eb. 110, Fs. 70; synonymous to hirðmaðr, Fms. iv. 122, Al. 27, N. G. L., Jb. passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)