Yrða

hannörð

nafnorð, kvenkyn

or hannyrð, f., esp. used in pl. and sounded hannyrðir; [this word is formed from hannr or hannar in the same way as einörð or einurð from einarðr]:—handiness, skill, fine work, esp. used of ladies’ needlework, embroidery, or the like, and freq. in mod. usage; enda er hannorð (skill, beauty) á hvívetna því er þú tekr þínum höndum til at göra, Clem. 24; hannörðir (pl.), 25; svá skyldi hans kona bera af öllum konum hannyrðir sem hón var hverri þeirra fríðari, Vígl. 48 new Ed.; kyrtill gullofinn ok gerr hannyrðum, hannyrð vefnaðar, Konr. (MS.); hón saumaði ok tefldi eða vann aðrar hannyrðir, Bs. i. 241; kenna konu við hannyrðir, Edda ii. 513; merkit var gert af miklum hannyrðum ok ágætum hagleik, Orkn. 28; hafa á skriptum ok hannyrðum, Gkv. 2. 15; hón hafði heima verit ok numit hannorðe (i. e. hannörð), Völs. S. 135 new Ed.; hón vandisk við borða ok hannyrðir, Fas. i. 523. hannyrða-kona, u, f. a woman skilled in needlework. ☞ This word is to be distinguished from hönd as it is spelt and sounded nn not nd, cp. Bugge’s interesting remarks in Hist. Tidskrift.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
esp.
especially.
pl.
fleirtala (e. plural)
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
Ed.
edition, editions, edited.
MS.
manuscript, manuscripts.
i. e.
id est.
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Clem.
Clements saga. (F. III.)
Vígl.
Víglundar saga. (D. V.)
Konr.
Konráðs saga. (G. III.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Gkv.
Guðrúnar-kviða. (A. II.)
Völs. S.
Völsunga saga. (C. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)