himin
nafnorð, hvorugkyn
himin-ríki
n. [Dan. himmerige; Germ. himmelreich], the kingdom of heaven, Gþl. 42, Edda 149 (pref.), Th. 28; himinríkis-dyrr, -hirð, -höll, -innganga, -vist, Hom., Mar., Bs. passim; himinríkis maðr, an heir of the kingdom of heaven, 677. 3; but in mod. usage himnaríki(see himinn 2) is more usual.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
- pref.
- preface.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)