hirðir
nafnorð, karlkyn
m. [Ulf. hairdeis = ποιμήν; A. S. hyrde; Engl. herd; Dan. hyrde; Swed. herde; Germ. hirt]:—a herd, herdsman, shepherd, Gþl. 400, Grág. ii. 224, Barl. 35, Bs. ii. 91, Stj. 106 (hirðanna, gen. pl.); eccl., Hom., Mar., Bs., Stj. passim, as also N. T. in mod. usage; hirðir is used in a sacred and metaph. sense, smali or smala-maðr only in the proper sense; eg em góðr hirðir, John x. 14; heilagir hirðar, Stj. 9. hirðis-lauss, adj. shepherdless; sauðir h., Stj. 603. hirðis-ligr, adj. pastoral, Stj. 235. hirðis-nafn, n. a shepherd’s name, Bs. i. 280. hirðis-rismál, n. a shepherd’s rising time, a term for day-break; er sól er í miðju austri, i. e. six o’clock, Grág. ii. 224, cp. Hrafn. 20.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Germ.
- German.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- eccl.
- ecclesiastical.
- mod.
- modern.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- N. T.
- New Testament.
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)