hjaldr
nafnorð, karlkyn
m., gen. rs, [cp. hildr, hjala, as galdr from gala], poët. a din, whence a fight, battle, Lex. Poët. passim: as also in poët. compds, hjaldr-reifr, -gegninn, -móðr, -örr, -ríkr, -snjallr, -stríðr, -þorinn, adj. = martial, warlike; the sword is hjaldr-blik, -íss, -kyndill, -linnr, -skíð; the battle, hjaldr-el, -drif, -ganga; the shield, hjaldr-ský; a raven, hjaldr-gagl, -trani; a warrior, hjaldr-gegnir, -magnaðr, -remmir, -snerrandi, -týr, -viðurr: hjaldr-goð = Odin; vide Lex. Poët.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- cp.
- compare.
- poët.
- poetically.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.