Yrða

hleifr

nafnorð, karlkyn

m. [Ulf. hlaifs; A. S. hlâf; Engl. loaf; O. H. G. hlaib; Germ. laib; Ivar Aasen levse]:—a loaf, Hm. 51, 140; af fimm hleifum brauðs ok tveimr fiskum, Mirm.; hleifar af Völsku brauði, Bev.; hleifa þunna, ökvinn hleif, Rm. 4, 28, N. G. L. i. 349, Fb. ii. 190, 334 (in a verse), D. I. i. 496; brauð-h., a loaf of bread; rúg-h., a rye loaf: of cheese, Nj. 76, ost-h.: the disk of the sun is called hleifr himins, the loaf of heaven, Bragi.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.

Tilvitnuð rit

Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Mirm.
Mirmants saga. (G. II.)
Bev.
Bevus saga. (G. II.)
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
D. I.
Diplomatarium Islandicum. (J. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)